Ilse Speelman

"Mensgerichter onderwijs"? Ergens zo duidelijk vanuit een persoonlijk verlangen, wordt het ook ingewikkeld en vaag wanneer je me vraagt wat het betekent om mensgerichter te zijn en hoe dat dan moet. Mét de ander en ín de wereld, ín onderwijssystemen en organisaties, ín rollen als docent of student, groepen en culturen, mét normen, gebruiken en vanzelfsprekendheden. Hoe kunnen we in het onderwijs aandacht hebben voor onze ‘ik’ zonder te individualiseren? Hoe kunnen we in het onderwijs in verbinding staan met de ander en de wereld zonder ermee samen te vallen of er in te verdrinken? Hoe leren we deel- en geheel zijn? Dat probeer ik te onderzoeken en wordt steeds helderder door me met de ander en in de wereld te blijven bewegen. Door te onderzoeken hoe ik daarbij in verbinding blijf met mezelf, de ander en de wereld. En niet verstrikt te raken in het denken, maar “met mijn hoofd onder de arm” op pad te gaan in de domeinen waarin ik die spanning van deel- en geheel zijn ervaar; in het samenzijn, in de weerstand, botsing, breuk of verbinding met de ander, de wereld, mijn rol of ‘het systeem’, in mijn verdriet of vreugde voor de wereld, in de beleving en in het geraakt zijn. Om vervolgens weer afstand te nemen en te reflecteren op ervaringen als fenomenen.

Dat onderzoeken gaat over contrasten, paradoxen en 'lemniscatisch' heen en weer gewandel, op zoek naar derde wegen of 'het midden' in maatschappelijke pendules. De bronnen die ik met mij meeneem, inspireren me daarin. Ze helpen me verhouden tot mezelf, de ander én de wereld en geven me gevoelens, woorden en beelden bij de ogenschijnlijke tegenstrijdigheden die zich daarbij voordoen. Ze gaan over diep filosofische vragen die me aan het denken zetten. Ze roepen bepaalde gevoelens op of een staat van 'zijn', zoals het nummer First Watch van King Creosote. En nodigen me uit om te doen en zetten me in beweging, zoals een stilteretraite of de muziek van Mammal Hands.

Contact
naam:Ilse Speelman
ilsespeelman@protonmail.com
site:http://www.ilsespeelman.nl