De revolutie begint met de eerste vogel die het woord neemt

Is deel van: NA AFLOOP

Iets brengt je hier

een ongerustheid

een verlangen

hoop

een roep tot actie

twijfel

nieuwsgierigheid

of een fijne collega

Iets brengt je hier

Als deugneus of wappie

Met tomaten op zak, groot of klein

of met stenen

die zwaar op je maag liggen

en die je zou willen gooien

als vorm van harde actie

of bij zou willen dragen

vanuit een zacht verlangen

te bouwen aan een mooiere wereld

Voel je je gedwongen om een kant te kiezen

Of lukt het je door de tegenstelling heen een weg te vinden?

Een weg tot in de diepte van de onderwereld als het moet

door apathie heen

door het lawaai

de consumptie

het verdoven…

Een planeet die stervende is, kunnen we misschien nog redden

Als we niet omkijken naar wat we persé willen houden

niet wegkijken van wat er op ons afkomt

we branden

ontvlammen

maken ons witheet

tot we uitgeblust raken.

NEE NIET NOOIT WACHT!

We willen het vuur brandend houden

We willen tegen

bewegen

tegen lawaai

tegen versnipperdheid

tegen haast

Maar we maken lawaai

we vallen kapot

we raken verscheurd

we branden tot as

en eindigen onder het zand

 

Wij, de kleine wij

Wij die controleren

overzien

structureren

kwalificeren

Wij kunnen elkaar aankijken

Zorgdragen voor zaailingen

studenten

kinderen…

Jonge mensen weten dingen

En oude mensen… ja die weten het heus ook

Wij kunnen stoppen een appel te doen op het eeuwige geluk

Wij kunnen luisteren

een stap opzij doen

Wij kunnen oefenen het ondraaglijke toch op te pakken

Wij kunnen onze pijn composteren

verdriet zaaien

om muziek te oogsten

Wij hebben heimwee

Fernweh

naar een plek die er was

en er niet meer is

Een plek die we kwijt zijn geraakt

zonder dat we ooit van huis zijn gegaan

We zitten in een fossiele setting

maar we leven

we ademen

luisteren openhartig

naar wie vrijmoedig spreken

Wij zijn allemaal samen een kleine wij

met een stem om te laten klinken

om op te staan

of te blijven zitten

als we met de auto zijn gekomen

Ja, we moeten vaker de auto laten staan

anders reizen door de tijd

de rollen mogen vloeibaar worden

de muziek mag als een rivier bedding geven aan deze dag

We moeten

de hekken openzetten

die we met een woord als ‘natuur’ hebben geplaatst

de sluizen opengooien van ons gevoel

onze darmen het werk laten doen

We moeten ons hart op de tong leggen

als het water ons aan de lippen staat

De onmacht mag stromen

ruimte innemen

Wij zijn deel van iets onmetelijks

Kijk…

Luister…

De revolutie begint met de eerste vogel die het woord neemt

Elke dag gaan we een beetje dood

We trekken geen conclusies

Nooit

The way out is in

 

(tekst teruggemaakt op het gesprek van Aad van Nieuwkerk met Tet Koffeman, Lotte van den Berg en Merlijn Twaalfhoven -  Muzisch Activisme – 4 juni 2025 – Anouk Saleming)

 

Reacties

  • Judith Vindevogel

    Mooi!