De sluwe streken van de grote boze wolf en andere wijze lessen 

De heks zuchtte. Ze had eigenlijk nergens zin in. Ze verveelde zich. Raar, vroeger verveelde ze zich nooit. Toen was ze altijd aan het toveren, of ze bedacht plannetjes om de dieren dwars te zitten… ‘ik ben te braaf, de laatste tijd,’ zei de heks hardop. ‘En braaf, dat is vervelend.’  

Zo begint het boek van Hanna Kraan, de boze heks is weer bezig. 

Velen van ons besteden massa’s tijd aan braaf zijn: vroeg naar bed, vieze sokken in de was, mails op vriendelijke toon beantwoorden en voldoen aan uiteenlopende verwachtingen. Dit ‘braaf’ zijn wordt ons al vanaf dag één op school geleerd. Het is natuurlijk ook heel handig, dat brave, maar naast saai ook gevaarlijk. 

Ik zie het al voor me: alleen maar brave leraren die doen wat er voorgeschreven wordt. Brrrr….  

Waarin zou wil jij niet langer braaf zijn? Welke van je (on)deugden verdienen meer licht? Welke kwinkslag wil jij aanbrengen in je werk of leven?

Hoog tijd om in de leer te gaan bij de anti-helden die existentiële keuzes durven maken. Hoezee voor de boze heks en natuurlijk de grote boze wolf! 

Vanuit humor, uitdaging en contact onderzoeken we hoe we ons uitspreken. Wat als we onze primaire reactie, ons instinctieve gevoel de ruimte geven? We experimenteren met deze uitingsvormen en perspectieven en maken een uitstapje naar de provocatieve psychologie. Experimenteer je mee?

Susanne is MBO docent en muzisch werker

Sanne werkt vanuit Onderwijs124  op verschillende scholen als creatieve onderwijsmaker